previous arrow
next arrow
Slider

Plastisphere - Ronald van der Meijs

plastisphere---ronald-van-der-meijs.-foto-heleen-vink-min.jpg

Ronald van der Meijs

Als beeldend kunstenaar maak ik locatiegerichte installaties die een dialoog tussen natuur en cultuur creëren en daarmee laten zien hoe we ons verhouden tot de natuur en onze technocratische samenleving.

Nadat ik me had verdiept in het NIOZ-onderzoek van Erik en Linda Amaral-Zettler naar de plasticvervuiling in onze oceanen las ik de term ‘plastisfeer’ en raakte erdoor gefascineerd. Tijdens gesprekken over het onderzoek leerde ik dat er na verloop van tijd een biotoop ontstaat op de plastic deeltjes in het oppervlaktewater van de oceanen: de plastisfeer.  Dit leven bestaat onder andere uit diatomeeën: eencellige levensvormen met glasachtige, architectonische skeletten. Hier speelt zich dus een dialoog af tussen natuur en cultuur – tussen het plastic en het leven dat daarop groeit. 

Hierdoor geïnspireerd ontwikkelde ik een levende cellenstructuur van plastic tassen, waarmee ik refereer aan onze cultuur en aan de biotoop op de plastic soep. Een vacuümpomp-systeem laat de structuur langzaam ademen.  

 

Locatie Kunstwerk: De Burght Kerk
Binnenburg 2, 1791 CG Den Burg
Locatie Nummer 8 (zie kaart) 

PROFESSOR LINDA AMARAL–ZETTLER

Leven op een plastic planeet

Mariene microbioloog professor Linda Amaral – Zettler is gefascineerd door plastic, of beter gezegd: door het leven dat zich aan plastic hecht. ‘Er drijft onvoorstelbaar veel plastic afval in de zeeën en oceanen. Dat zie je bijvoorbeeld als je langs de vloedlijn loopt. Als je zo’n stuk plastic van het strand beter bekijkt, dan zie je ook dat het soms helemaal is bedekt door een laag bacteriën, algen en andere levende wezens. Die hebben in dat plastic vooral een kans gezien; een oppervlak om zich aan te hechten. Zoals het kleine laagje leven aan de buitenkant van de aarde de biosfeer wordt genoemd, zo zie ik het laagje leven op een stuk plastic als de plastisfeer.’

Woestijn in de oceaan
Het afval in de oceanen wordt wel “plastic soep” genoemd. Het verzamelt zich in grote ronddraaiende kolken van honderden kilometers doorsnede. Die soep is zeker geen dikke, gevulde soep, laat staan een tapijt van afval, maar al met al zit er wel heel veel plastic in onze oceanen! Het oceaanwater zelf is op die plekken juist heel voedselarm; er is daar ook relatief weinig leven. Je kunt het zelfs zien als een soort woestijn in de oceaan. Des te opmerkelijker is het dat bacteriën en algen zich juist op het plastic verzamelen. Wat is het dat ze daar naartoe trekt? Samen met mijn collega’s en studenten probeer ik te ontdekken wat de wisselwerking is tussen plastic en micro-organismen.’

Biologische afbraak
‘Het zou best kunnen dat de bacteriën het plastic ook als een soort grondstof gebruiken. Ik denk niet dat ze het volledig kunnen opeten. Ons onderzoek is dan ook niet per se bedoeld om een oplossing voor het plasticprobleem te vinden in de microbiële wereld, maar om te begrijpen hoe micro-organismen deze nieuwe omgeving vormgeven.

 Bezoek de website van het NIOZ voor meer informatie over Linda Amaral - Zettler.

Aanmelden voor de nieuwsbrief

Geïnteresseerd in S.E.A?
Blijf op de hoogte via onze nieuwsbrief

Science Encounters Art

SEA Texel

Ruim 70 procent van onze aarde bestaat uit zee. Een onuitputtelijke bron van inspiratie. S.E.A brengt een ode aan de zee, door kunstwerken geïnspireerd op wetenschap op Texel te realiseren.

Contact informatie

Project SEA
Pontweg 19
1797 SN Den Hoorn, Texel
E-mail: